• We gaan tegenover het café de Scherpenseelermolenweg in.
  Aan het begin van de straat vind u rechts een mooie, monumentale "Hoeve de Kruisstraat" met binnenplaats en met bouwdelen uit 1822 en 1838. De vensteronlijstingen zijn van Naamse steen.
• We vervolgen de weg door het bos tot aan de het eerste pad links aan de bosrand.
  Recht voor ons zien we de kerk van Scherpenzeel (D) liggen en rechts de kerk van Marienberg (D). Aan de linkerkant staat een, uit sierlijk ankerijzer gesmeed, wegkruis. Het bankje ernaast, in de schaduw van de bouw, nodigt uit voor een korte rust na deze behoorlijke klim.
• We gaan links, de Heikleverweg in.
  Deze weg gaat langs de oostelijke rand van een landbouwgebied met een uniek uitzicht en de bosrand.
• Als de veldweg overgaat in een verharde weg zijn we op de overgang van de Lindegracht en de Maastrichterweg. We gaan hier rechtdoor de weg omhoog.
  Deze weg is een deel van de oude Romeinse heirweg die vanaf de Belgische kust, via Mosae Trajectum (Maastricht) en Coriovallum (Heerlen), naar Keulen (D) leidde.
• We volgen de weg langs het recreatiegebied (links) en via de wegversmalling tot aan het einde van de bosrand.
  Links van ons zien we de watertoren: deze is nu privé bezit en er zal een kunstgalerie en uitzichttoren worden gerealiseerd. Links van deze watertoren, achter het bosperseel, ligt camping "De Watertoren".
• We gaan hier linksaf, de Hoolgrub in en meteen weer links.
  Deze holle weg is ontstaan als natuurlijke afwatering van een hogerliggend gebied.
• We steken de Broekhuizenstraat over en gaan de Kapelweien in.
  Aan het begin van de straat staat rechts van de weg een gietijzeren wegkruis van een weinig voorkomende uitvoering: bijna geheel gesloten en rondom afgewerkt met een opstaande rand. Het kruis is waarschijnlijk 25 cm in de voet ingewerkt: het is namelijk breder dan hoog.
• Als de weg een bocht naar links maakt, gaan we rechtdoor het pad af naar het grensriviertje de Worm.
  Bij de Worm aangekomen nodigt het bankje uit voor een korte pauze om in dit stiltegebied te genieten van het kabbelende water en een prachtig uitzicht op het hellingbos aan de overkant op Duitse zijde.
• We volgen het pad links langs het riviertje, voorbij aan de visvijver (links) en rechts (aan de overkant van de Worm) kasteel Rimburg tot aan de oude watermolen. Als we op de verharde weg aankomen, gaan we rechtdoor over een smal paadje "de groene route" tot aan de brug over de Wormdie de verbinding vormt met Duitsland.
  Vlak achter de brug op Duits grondgebied ligt aan de rechterkant een monument ter verbroedering van de volken van de wereld.
• We gaan links de Brugstraat in.
  De Brugstraat is het laatste stuk Romeinse weg op Nederlands grondgebied. De kerk is in 1726 door Anna Sophia Elisabeth von Boeymer, kasteelvrouwe van Rimburg, geschonken aan het "Nederlandse" deel van Rimburg. Deze kerk (gewijd aan de H.Drievuldigheid) werd op 3 oktober 1728 ingewijd door de Abt van Rolduc. In de linker zijgevel van de kerk is een gedenksteen aangebracht in de vorm van een chronogram. De dikgedrukte letters geven in Romeinse cijfers het bouwjaar aan. De kerk is enige malen verbouwd en uitgebreid, o.a. in 1835 en in 1901 (de toren en de sacristie). Tegenover de kerk ligt de pastorie uit diezelfde tijd. Naast de pastorie is een fraaie smeedijzeren deur met daarboven een beeldje van St. Jozef.
• Na 300 meter zijn we we weer terug bij het vertrekpunt café "D'r Eck".

Hier kunt u onder het genot van een drankje nog even napraten over al het moois wat Rimburg en omgeving u te bieden heeft.